Eindelijk zag ik weer wat mensen. Ongewone bedrijvigheid in een troosteloze stille week. Lachende kinderen speurend in de rondte. Hard geschreeuw, hier is er weer een! Gô wat mooi. Ik naar buiten. Er was een heuse berenjacht gaande in Hengevelde. Kinderen die voor het eerst in de lente naar buiten mogen vol van enthousiasme en energie. Uit Artis was een beer ontsnapt! Zoek, zoek, zoek. Op verschillende vensterbanken keken diverse beren turend naar nieuwsgierig zoekende kinderen. Op zolder vond ik nog een knuffelbeer van mijn zoon. Gelijk bleef een gezinnetje staan. Mijn beer had contact. Ze zwaaiden naar mij! De lachend enthousiaste kinderen maakten mij erg vrolijk. Dat liep zo de hele middag. De dag kon niet meer stuk.

“De glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft. Het leven is de moeite waard. Met soms wel wat verdriet, maar met liefde, geluk en plezier in’t verschiet”. Ik moest even denken aan dit liedje van Willeke Alberti. Zo treffend en zo echt.

Origineel zijn de ideeën. Vernieuwende plannen komen in Hengevelde spontaan tot bloei. Hoe kom je op zo’n gedachte? Of heeft Esther Schonenborg, als kersverse voorzitter van de Ouderraad van de Petrusschool, haar creatieve stempel nu al gedrukt op een fantastisch plan.

Uitdagende Carnavalsleus van C.V. de Höftemennekes leidt(lijdt) tot opwindende en fantasievolle speculaties.
Het afgelopen weekend werd er in veel plaatsen weer uitbundig carnaval gevierd. Even iets anders doen, zonder zorgen, adjudant, jonkvrouw of lid van de club van wijze mannen: de Raad van elf. Je ziet ze elk jaar weer. Keurig in een bijpassend tenue. Mannen die graag vrouw willen zijn en dan meestal in de meest gedurfde outfit ten tonele komen. Je ziet boeven en politieagenten die samen plezier hebben met hun rol. Ondanks storm en regen kwam je overal Carnavalsvierders tegen.

Mike te Wierik koerst keurig en knap via Euroborg en Pride Park Stadium naar de geboortegrond van het “Football”.
Na de overwinning van FC Groningen op Ajax, een paar weken geleden, stond er een mooie foto in de Volkskrant. Mike te Wierik troost Donny van Beek. Een imponerend plaatje. Mike heeft hem bijna in een houtgreep. Donny wil eigenlijk niet getroost worden. Hij kijkt Mike ook niet aan, maar wil zo snel mogelijk naar de kleedkamer. Mooi om te zien. De hele wedstrijd kwam Ajax niet aan het scoren. Donny wil weg uit Groningen en zo snel mogelijk naar het lucratieve contract van Real Madrid. Je ziet het niet, maar Mike geniet!

Soms hoor je iets waar je direct bang van wordt. Zo ook in 1938 in Amerika. Een tijd voor de naderende tweede wereldoorlog. En dan opeens. In een ge- weldig opgezet hoorspel, landden er opeens Marsmannetjes in Amerika.
Oorlog, nu al en dan nog wel met bewoners van Mars! Het Amerikaanse leger kwam in hoogste staat van paraatheid. Maar alles was maar een verteld verhaal met echt geluid. Veel mensen geloofden die invasie en werden bang. “The war of the Worlds” van H.G. Wells plantte op deze manier een onvergetelijk Canon in de wereldgeschiedenis.

Pagina 1 van 7